Spannendste ervaring: nou ja spannend, meestal als er iemand is of er aankomt ga ik er op af, stel me voor , daar schrikken ze toch echt zelf het meest van. Afgelopend week in een moderne ruine (verlaten steenfabriek) in Duitsland zag ik een man aan komen in het gebouw met twee stokken, gelukkig niet met hond, hoewel, ik had wel m'n tripod in de 'aanslag' , ik er op af!!.  "#'Bleek het een van de route afgedwaalde (uiteraard) duitse nordic walker te zijn!! Mannen met grijze haren ben ik nog niet tegen gekomen!, wel kale.
(wordt vervolgd)
uXplorer {ultd}    
www.uxplorer.nl

In en rondom Noisy maak je volgens mij ook de meeste kans op gezeik  

Keer gaan kijken met een model op sleeptouw, eerst netjes aangebeld bij het hoofdhek bovenop de heuvel. kreeg ik een dienstmeisje aan de lijn. Klonk heel leif en mooi dus wilde eigenlijk sowieso wel door de hoofdingang naar binnen. Nu ik gezellig met haar stond te kletsen in het Duits italiaans en Belgisch/Frans tegelijk, kreeg ik ineens iemand anders aan de intercom. Bleek de barrones zelf te zijn en het enig wat ik opving was, acces interditee privatprivatprivatprivat.

De hoorn ging erop en wat ik ook begreep van de barrones was dat er een ander mooi kasteel te bezichtigen was maar dat was natuurlijk niet interessant  

Loop terug naar de auto en toen ging plots het volautomatische privatprivat toegangshek open   (dacht ik) Dus met auto en al het hek door en op het grind voor de verblijven geparkeerd en aangebeld.

Mevrouw de barrones helemaal over de zeik dat ik niet op het terrein mocht komen  en ik snel weg moest anders zou ik door de bewaker met jachtgeweer worden verwijdert. geen tijd gehad om uit te leggen dat het hek open ging, dus maar weer gegaan.

vervolgens op zoek gegaan naar een andere ingang en die dacht ik dan ook gevonden te hebben. Nu ik hier wat meer verhalen lees, ben ik bang dat dit het terrein van de buurman blijkt te zijn, aaaj.

Model in de auto wachten en ik over het hek heen op zoek naar mijn kasteeltje. Nou ik heb het geweten, doe dit noiit want die buurman is nog 10 keer erger dan mevrouw de barrometer. Hij bleek langs mijn auto met tractor en al het terrein opgereden te zijn met maar 1 doel: kijken wie harder kon, ik dwars door het bos of hij op de trekker. Lopen kon ik zeker niet onaardig want in het bos kon ie niet zo gemakkeijk achter mij aan.

Kom ik buiten adem terug bij mn voiture, vraagt het model nog doodleuk of ik de eigenaar nog was tegengekomen  

Uiteindelijk toch nog wat aardige beelden kunnen maken, natuurlijk !  

En jij roepen  


Enka in Ede?
Pffff.......wat een huilers daar zeg.
Ik liep om het hek heen en toen kwam er al zo'n figuur naar me toe.
U mag hier niet fotograferen.
Dacht het wel. Sta immers nog buiten uw hekje.

afgelopen zaterdag ben ik naar provinciaal ziekenhuis in Bloemendaal geweest en een overdosis adrenaline gekregen.
ik was met een vriend van me ernaar toe gegaan en om ongeveer 13.15 stonden we in het zieknhuis.
alles ging prima en omdat ik had gehoord dat het erg groot was probeerde ik de weg die we liepen zo goed mogelijk te onthouden.
alles verliep prima tot op het punt dat ik me bedacht dat er nog ergens een kapelletje of iets dergelijks zou moeten zijn die ik nog steeds niet gevonden had, dus met dat ene plekje in me hooft hard zoeken en vervolgens toch wel een beetje vergeten welke afslagen we nou precies genomen hadden.
rond een uur of 16.10 vond ik het genoeg aangezien we al zoon 40 tot 50 minuten opzoek waren naar de weg naar het kapelletje en nog steeds niks gevonden hadden.. met toch wel een beetje een teleurstelling in me hooft ging ik opzoek naar de uitgang... shit waar moest ik ook alweer heen...
wij zoeken en zoeken tot op een gegeven moment een kruising overstaken en opeens links van ons een zaklamp over ons heen was geschenen werd. het eerste wat ik deed was een stap achteruit en mijn maat een stap vooruit voorzichtig gluurde ik om de hoek en zag 2 mannen toeren naar de strap richting de eerste verdieping.
ik had op dat moment 2 gedachten of het zijn urbexers(wat ik betwijfelde aangezien het inmiddels al 16.20 was dus vrij laat) of dat het de bewakers waren die al meerdere urbexers in het nekvel hadden gegrepen. we besloten geen risico te nemen en verder te zoeken naar de uitgang op de begaande grond. een stukje verder bedachten we ons om de sd kaarten te verwisselen voor een nieuwe en de smoes te gebruiken dat we nog moeste beginnen voor als we gepakt zouden worden.
we waren een kamertje in gelopen omdat daar meer licht was en dat we niet midden in de gang stonden, waar we achteraf heeeeeeeeeel erg blij mee waren want op het moment dat we zo goed als klaar waren zagen we de zaklamp op het deurkozijn schijnen van de kamer waar we instonden.
het enige wat we konden doen was ons heel erg subtiel en geluidloos tegen de muur drukken en hopen dat ze de kamer niet kwamen controleren.
het enige minpunt van de kamer was alleen wel dat het vol gruis, puin, glas en zand lag waardoor het subtiel een zware opdracht was tegen de klok, het voordeel daarvan was dan ook wel weer zo dat de bewakers niet in de kamer zouden kijken omdat daar toch alleen maar zooi lag.
inmiddels waren de bewakers dicht genaderd en was het enige wat wij konden doen zo blijven staan en zo lang mogelijk vol houden.
we hoorde de bewakers praten waaruit bleek dat het geen urbexers waren en wij er goed aan hadden gedaan ze niet te benaderen.
toen ze voorbij gelopen waren besloten we nog 20 minuten te wachten voor het geval ze terug zouden komen en deze kamer toch niet meer hoefde te checken.
na 20 minuten gokte ik het erop om de gang op te gaan en te kijken of de kust veilig was, dat leek wel zo dus riep ik heel zacht tegen me maat dat we verder konden.
op dat moment hoorden we allerlei geluiden en zagen een paar meter verder de zaklamp tegen de muur schijnen waardoor we onmiddellijk weer moesten zorgen dat we uit het zicht waren.
ik schoot de kamer tegenover de vorige kamer in en moest over de balklaag lopen om niet door de vloer te zakken want die was verschrikkelijk slecht. aangezien de kamer leeg was moest ik me weer tegen de muur aan drukken om zo min mogelijk in het zicht te zitten, het nadeel van dat plekje was wel dat er letterlijk geen vloer in zat en alleen een bespijkerde balklaag was(ja die spijkers voelde ik pas toen ik op de balken stond) ik had weinig keus en moest daar blijven staan. gelukkig kwamen de bewakers niet weer langs maar gingen de andere kant op verder bij ons vandaan.
mijn keel was voor me gevoel 2x zo groot de dubbele hoeveelheid bloed door mijn lichaam stromen en dr kracht om aan 1 stuk door naar de uitgang te rennen. :lol:
ondanks alle adrenaline besloten we weer te wachten voor we verder gingen, in totaal zo'n 45 minuten later gokte we het erop om verder de weg naar de uitgang te zoeken aangezien we nog steeds verdwaald waren.
na een 30 minuten zoeken had ik weer wat herkennings puntjes en kon ik de weg weer terug vinden naar onze ingang(ja aan me maat had ik niks want die had helemaal niks onthouden :mrgreen: ) toen we eenmaal buiten waren om 18.00 en weer volledig legaal bezig schudden we elkaar de hand en vonden we het tijd om een happie te gaan eten.

al met al een geweldig grote locatie met moeilijk veel spanning

ik hoop dat iedereen het een beetje begrijpt en het verhaal niet te lang was
greets Delmor
PS. foto's komen morgen

yeah! thanks man t voelde ook echt als een overwinning

Dit zijn DE verhalen
Heb net smakelijk je verhaal ziten doornemen, volgens mij krijgt iedere urbexer dit wel een keer voor zijn kiezen..
In iedergeval ben je ongeschonden buiten gekomen, dus je heb wel waar voor je geld gehad haha....
Nee top man, goed verhaal!

Wow, da's pas een verhaal om aan je kleinkinderen te vertellen 

nou als ik hem gehoord had hadden hun hem ook wel gehoord  zat ongeveer 1 meter tussen de bewakers en mij, alleen zat er nog een muur tussen maar ik voelde hem wel hoor

Voor alles is een eerste keer , de volgende keer dat het mij gebeuren zal ga ik proberen UIT het zich van hem te blijven

Chartreuse verhalen doen al heel lang de ronde. Militair met hond hoor heb ik het meest gehoord. Is sowieso ook zo'n bizarre plek. Via google vind je bijvoorbeeld een Frans politie rapport over een jonge vrouw die daar dood gevonden zou zijn. uuulgh !

Bij Schotte tegenover (Du Parc fabriek) stond ook zo'n rare caravan waar nog iemand in woonde, model had er gelijk geen zin meer in