De Supermarine Spitfire is een jachtvliegtuig dat door de RAF tijdens de Tweede Wereldoorlog werd ingezet en in dienst bleef tot in de jaren vijftig. Van dit door R.J. Mitchell ontworpen toestel werden er ongeveer 23.000 gebouwd door de Supermarine Division van Vickers Armstrong Ltd.

Het vliegtuig is vooral bekend door de rol die het speelde tijdens de Slag om Engeland. De Spitfire valt op door zijn stroomlijn en ellipsvormige vleugels. De versie Mk. XIV haalde een maximum snelheid van 721 km/h op een hoogte van 8000 meter.

Experts zeggen dat de vliegeigenschappen van de Spitfire en zijn Duitse tegenstander, de Messerschmitt Bf 109 elkaar maar weinig ontliepen. Een voordeel van de Spitfire was het betere zicht vanuit de cockpit, een kwestie van leven of dood voor een jachtpiloot. De bolvormige kap bood de mogelijkheid om zowel naar beneden, naar boven als in het rond te kijken.